De kinderen en jongeren waar de Rudolphstichting zich voor inzet, worden al op jonge leeftijd geconfronteerd met grote problemen. Bijvoorbeeld verwaarlozing, ouders die verslaafd zijn of moeite hebben met opvoeden. In combinatie met gedragsproblemen en ontwikkelstoornissen  bij de kinderen leidt dit tot onhoudbare situaties, waarna uithuisplaatsing volgt. In Nederland zijn maar liefst 44.000 kinderen en jongeren uithuisgeplaatst.

 

Pleeggezin of gezinshuis

Wij geloven en weten dat kinderen en jongeren het beste af zijn in de veilige context van een gezin. Wij zetten ons ervoor in dat kinderen en jongeren zo gewoon mogelijk op kunnen groeien, gebruik makend van hun talenten en veerkracht en waar nodig met professionele ondersteuning.

Een pleeggezin is een vorm van gezinswonen die geschikt is voor kinderen die niet meer thuis kunnen wonen vanwege problemen bij de ouders. Pleegouders worden niet betaald, maar krijgen een vergoeding.

De problemen van jongeren die in een gezinshuis (gaan) wonen, zijn doorgaans complexer van aard, denk aan getraumatiseerde kinderen en jongeren met een (zware) ontwikkelingsstoornis. Een gezinshuisouder is een zorgprofessional die salaris ontvangt op basis van een contract met een zorginstelling of als die als zelfstandig (zorg)ondernemer een gezinshuis runt.

 

De Rudolphstichting en gezinshuizen

Onze identiteit is sinds 1911 gevormd door de opvang in gezinshuizen. Al onze projecten zijn hierop gericht. De Rudolphstichting verkiest deze vorm boven leefgroepen en instellingen vanwege het kleinschalige karakter en de gelijkenis met -en daarmee de kracht van- een ‘gewoon’ gezin. Het VN-verdrag over de Rechten van het kind onderschrijft dat: “een kind dient op te groeien in een gezin, in een sfeer van geluk, liefde en begrip.” Dit recht op wonen in een gezin is in 2014 ook overgenomen in de Nederlandse Jeugdwet.

De Rudolphstichting biedt uit huis geplaatste kinderen een inspirerende en veilige leefomgeving door vernieuwende zorgprojecten.